ZİNCİR KIRANLAR
“ZİNCİR KIRANLAR” Zincir vuruldu sabaha, sustu meydan, sustu halk, Bir emirle çöktü göğe, demirden bir cellât alçak. Kurşun yağdı duvarlara, kitaplar yandı birer birer, Bir ülke sustu postalla, bir millet düştü kedere. Siyah beyaz ekranlarda, kan kusardı birer yemin, Yüzü maskeli cellatlar, dönerdi zulmün çarkını. Bir çığlık yankı bulurdu, bodrumlarda, duvarlarda, Güneşin çocuklarıydı, direnen…


