AYLARDAN EYLÜL
Bugün aylardan on ikisi Eylül’ün
Hazanın en hüzünlü günü
Uğursuz örümcek gibi
Tüm hayatları çepe çevre saran karanlığın ve
Ölü toprağının serpildiği,
Dar ağacında
Biten güllerin
Yarim kalan gülüşlerinin günü
Çok acı çekti
Yürekler
Bin yıl geçse de unutulmaz
Bu ilet
Bir ana arar
Kapı kapı evlât diye
Bulmaz izini
Her nedense
Ne hikmet
Bu acıyı yaşatanlar
Rahatmidir acep yatağından
Bir daha ne
Rap rap postal sesleri
Ne de kör hücre dehlizlerinde
İnleyen insan çığlıkları
Olmasın bir daha
Ve tüm dağlarımızda mor menekşeler açılsın
Buzlu zemheride korkusuzca kardelenler fışkırsın ve
Hep el ele kardeşçe halaya tutulsun
Kan ve barut yerine yaban gülün kokusu dağılsın,
Körpe yürekler uçurtmalarını kaygısızca mavi derinliklere salı versin
ve bir an da
Her renkten
Gök kuşağı eşliğinde üstümüze başka bir şey değil;
Aşk yağsın
Sevgi yağsın
Ve kardeşçe nağmeler yağsın
Cumali Kahraman
